De Kroatische Premier Ivo Sanader heeft onlangs een bezoek gebracht aan Servië. Zijn Servische missie vond plaats in een tijd dat de verstandhouding met Belgrado rond het vriespunt lag. Deze verstandhouding verslechterde met name na de Kroatische erkenning van de onafhankelijkheid van Kosovo. Ook de langverwachte internationale rechtszaak die Kroatië heeft aangespannen tegen Servië, waarin Belgrado genocide in de jaren ’90 ten laste wordt gelegd, heeft de onderlinge relaties geen goed gedaan.
Door Peter Blasic, projectmanager Economische Ontwikkeling
In de ogen van Sanader was een diplomatiek offensief dan ook noodzakelijk. Met de boodschap dat Kroatië en Servië eenzelfde verbroederende rol in de regio moeten vervullen als Frankrijk en Duitsland na 1945, pleitte hij dat als Kroatië tot de EU is toegetreden het niet problemen op zal werpen voor Belgrado, zoals Slovenië dat thans wel voor Zagreb doet. Ljubljana blokkeert thans de Kroatische EU toetreding middels haar veto recht, vanwege een onopgelost grensgeschil. Deze blokkade wordt door verschillende internationale diplomaten, waaronder de ambassadeur van de Verenigde Staten in Kroatië, Robert Bradtke bestempeld als een onacceptabele afpersing welke ongekend is in de geschiedenis van het uitbreidingsproces van de EU.
Verder gaf Sanader een geschenk in de vorm van een verzameling documenten –die Kroatië een totaal van € 1 miljoen gekost hebben- welke Belgrado nodig zal hebben als het zijn eigen onderhandelingen begint over de integratie met de EU. Sanader werd in de Servische hoofdstad ontvangen met soortgelijke uitingen van goede wil. Zijn gastheren, de Servische Premier Mirko Cvetkovic en President Boris Tadic gaven aan dat de oude nationalistische slogans over een Groter Servië definitief tot het verleden behoren. Ook gaf Tadic in een boodschap aan de Servische minderheid in Kroatië te kennen dat zij nu hun eigen staat hebben –Kroatië- en dat zij geacht worden daar hun burgerrechten uit te oefenen.
Sanader heeft Belgrado ook samenwerking op het gebied van energie aangeboden, waarbij zijn aandacht specifiek uitging naar de wens en behoefte om te komen tot betere samenwerking ten aanzien van de gasaanvoer. Het streven is om de beide landen onafhankelijk te maken van Rusland en het Russische geschil met buurland Oekraïne.