Parlementsverkiezingen in Israël

Door Sanne Griffioen, stagiaire AMS

 

De parlementsverkiezingen in Israël worden vaak gekenmerkt door het conflict in het Midden-Oosten. Al vanaf de oprichting van de Israëlische staat in 1948 staat het land ter discussie. De omliggende buurlanden erkennen de grenzen van Israël niet en hebben al meerdere malen getracht om voormalig grondgebied terug te winnen. Ook de Palestijnen vechten al jaren voor hun eigen staat op het grondgebied van Israël. Dit conflict staat elke verkiezing centraal. De komende verkiezingen zal het debat over deze ingewikkelde kwestie vooral worden gevoerd door de nieuwe leider van Kadima, Tzipi Livni, de centrumrechtse Benjamin Netanyahu en de sociaaldemocraat Ehud Barak. De leiders van de drie grootste politieke partijen van Israël liggen niet op één lijn. Discussies laaien dan ook hoog op naarmate de verkiezingsdatum nadert.

 

Democratisch gehalte
Israël staat bekend om zijn grote diversiteit in politieke partijen. Alle lagen van de  bevolking zijn vertegenwoordigd in de Knesset, het parlement van Israël. Momenteel heeft de Knesset 14 partijen verdeeld over 120 zetels. De kiesdrempel is vrij laag waardoor elke nieuwe partij een grote kans maakt om ook daadwerkelijk in het parlement te komen. Er is wel één voorwaarde: de politieke partij moet de staat Israël erkennen. Zo niet? Dan zijn ze uitgesloten van de verkiezingen. Op 14 januari van dit jaar heeft de Kiescommissie van Israël besloten om twee politieke partijen de toegang tot de verkiezingen te ontzeggen. De partijen worden ervan beschuldigd het geweld door de Hamas beweging te steunen. De diskwalificatie van deze politieke partijen is geen verrassing. Het zijn overwegend Arabische partijen die twintig procent van de Israëlische bevolking vertegenwoordigen. Door het Midden-Oosten conflict hebben deze burgers van Israël geregeld te maken met discriminatie.

 

Israëlisch-Palestijns conflict
Afgelopen december opende Israël de aanval op de Palestijnse Hamas beweging in de Gazastrook nadat Hamas het afgelopen jaar zelf al verscheidene keren het vuur had geopend. Na de wapenstilstand van afgelopen week zijn er toch opnieuw aanvallen gepleegd. Het is onduidelijk of het staakt-het-vuren nog steeds van kracht is. De groeperingen claimen allebei de overwinning, maar het is nog onduidelijk hoe en wanneer de oorlog echt afloopt. Het is echter wel opvallend dat Israel opnieuw hard optreedt vlak voordat er nieuwe verkiezingen worden gehouden. Bij de vorige parlementsverkiezingen in 2006 was dit ook al het geval. Regeringspartij Kadima is een voorstander van harde maatregelen. Bij de vorige verkiezingen creëerden zij veel sympathie onder de kiezers door sterk op te komen voor de belangen van de staat Israël. Wellicht was dit opnieuw de reden om tot de aanval over te gaan. De oplossing van het conflict lijkt door de oorlog verder dan ooit. De komende parlementsverkiezingen zorgen wellicht voor verandering van het Israëlische beleid. Misschien is er in de toekomst plaats voor een Israëlische én Palestijnse staat.